Leuk natuurlijk, een beetje bloggen over nieuws en andere Purple Cows van andere merken, maar zélf moeten we natuurlijk ook nog weleens aan de slag. En doen waar we goed in zijn. Ondanks alle verhuisperikelen, staan we op het new business front echt niet stil. Het was wat dat betreft dan ook een mooie week, die laatste week van januari. Een stuk of vier nieuwe klanten staan op het punt van tekenen – dus daarover later meer (discretie is nu eenmaal onze middle name). Maar waar we alvast iets over kunnen zeggen, is het Rijnlandziekenhuis. Zij hebben ons gevraagd om na te denken over een manier om op een positief constructieve manier de Alphense bevolking te betrekken bij de discussie omtrent het al dan niet nodig zijn van een ‘volwaardig’ ziekenhuis in Alphen aan den Rijn, met een state-of-the-art en hypermodern regionaal ziekenhuis op 11 autominuten afstand in Leiderdorp. Van dat soort klussen worden we warm, want er is veel te melden over het ziekenhuis in Alphen nu (bestaat in haar huidige vorm pas een jaar) en vooral over de geweldige toekomstplannen. Daarnaast zijn dit soort communicatieklussen nu eenmaal van ingewikkeldere aard dan -pak ‘m beet- zomaar een advertentiecampagne, vooral door de complexe stakeholderstructuur en niet te vergeten de publieke opinie. Daar worden we dus blij van – temeer omdat het Rijnland Ziekenhuis ook nog eens blijk geeft van ‘een stukje’ maatschappelijke betrokkenheid. In Afrika weliswaar, maar toch. Je vraagt je af of mensen daar ook zo ingewikkeld doen, met het eerste ‘t beste medische hulppostje op 2 dagen loopafstand. In april/mei meer nieuws, schatten we zo in. Nu aan de slag!

Geen gerelateerde berichten.

Een dikke maand geen nieuws van het Paarse Koeien-front, dan moet er vast iets aan de hand zijn. En inderdaad: we waren even druk bezig met het treffen van voorbereidingen om 2010 goed en gedegen aan te kunnen. Aan de website is het nog niet te zien (die wordt vandaag en morgen ge-update), maar die voorbereidingen zijn geslaagd. Met als ‘icing on the cake’ een verhuizing van Alphen aan den Rijn naar ‘good old’ Haarlem. Hard nodig – we groeiden een beetje te snel en de mankracht om dat intern op te vangen, ontbrak. Vandaar dat we rigoreuze stappen hebben ondernomen en met maar liefst 6 ervaren mensen zijn uitgebreid. Lees even mee ->

Hoewel het in de communicatiebusiness in 2009 een ware veldslag was van faillerende bedrijven (met 168 stuks een stijging van 58% ten opzichte van 2008), heeft Purple Cows Unlimited BV bepaald geen last gehad van de crisis. Niet zo raar: als starter begin je natuurlijk met nul, en kun je alleen maar groeien. Maar toch: we zijn best trots.

Ook zagen wij in die spurt een aantal groeipijnen: zo liep de interne organisatie nogal eens achter de groei aan. Creativiteit is leuk, maar je moet het ook goed en gedegen kunnen opvolgen, anders heeft niemand er iets aan. Daarnaast: het is een publiek geheim dat mijn talent niet bij het managen van een bureau ligt. Ik start en bouw liever, en concentreer me dan op creatie en strategie voor klanten. De afgelopen maanden toonden met name agenda-technisch aan dat dat niet altijd even goed lukte, waardoor ik alles min of meer half deed.

Daar wordt een creatief niet gelukkig van, en daarmee zijn klanten ook niet. Hoog tijd voor oplossingen dus, om te voorkomen dat we ten onder gaan aan ons eigen succes.

Gelukkig kwamen wij in contact met een in omvang vergelijkbare communicatiepartij in Haarlem, waarbij het aan beide kanten opviel dat de gezamenlijke disciplines nogal complementair waren en dat we samen voldeden aan de aloude maar nog steeds zeldzame wet: “1 + 1 = 3″.

Na twee maanden succesvol ‘voetje vrijen’ hebben we besloten de samenwerking te concretiseren. We zijn verhuisd naar een prachtig oud pakhuis in Haarlem, alwaar we samen verder gaan met het veroveren van de wereld.

Door de mix van mensen en disciplines, kunnen we nu écht full service gas gaan geven en zijn we goed geoutilleerd voor de stilaan veranderende klantvraag (van ‘old school’ advertising, creativiteit en strategie ook meer naar uitvoerende werkzaamheden op het gebied van IT, film + video en vooral: gedegen projectmanagement).

We hebben nu:

Gabriella – account & projectmanagement
Janneke – account & (online) projectmanagement
Jeroen – operations & business
Jan – finance
Jeroen – strategie & brandpositioning
Xander – bouw & techniek
Lourens – bouw & techniek
Hans - video, film & fotografie
Sander – art director + DTP
Micha – jr art-director

En ondergetekende, natuurlijk, als manusje van alles.

Persoonlijk kijk ik erg uit naar het komende jaar, waarin ik met een prachtig team van (even) gedreven en professionele mensen een stuk effectiever en met veel meer plezier zal kunnen gaan werken. Ons nieuwe adres en telefoonnummer luidt:

Kinderhuissingel 6 e/f
2013 AS HAARLEM
t. 023-5186154

Daar ben je -uiteraard- nog steeds welkom voor de koffie.

Geen gerelateerde berichten.

Tot nu toe leek het er de afgelopen weken op of ik alleen nog maar kon schrijven over andere Purple Cows in de categorie ‘respect‘, maar geloof me: ik zat me te verbijten. En te wachten op dit moment. Niks moeilijkers dan zelf bezig zijn met een geweldige hoax/viral/guerilla, en dan je mond dicht te moeten houden. Maar nu mogen we dan los en kan ik eindelijk het hele team dat hier zo fenomenaal op samengewerkt heeft, openlijk bedanken. Zojuist is bekend geworden dat de film van de slecht oppassende oppas uiteindelijke toch ‘maar gewoon’ reclame is. Maar wel reclame met een paar stevige maatschappelijke raakpunten en nog tot nut van een Goed Doel ook – vandaar dat we, na zorgvuldig overleg,  besloten hadden dat we het wel konden maken om Nederland een paar dagen in de luren te leggen en te shocken. Dit is het verhaal:

Ergens in de zomer van dit jaar besloot Kaat Mossel een Twitterveiling te organiseren. Superidee, natuurlijk, waar ook wij niet lang over aarzelden om aan mee te doen. We boden onze diensten (lees: Een Idee) aan aan de hoogste bieder. Daar werd om te beginnen mooi 1.090,00 euro mee opgehaald voor een weeshuis in Afghanistan, en wij konden onze tanden ergens inzetten. Gelukkig werd ons aanbod gewonnen door Manon en Goran van Greenjump.nl – twee zeer gedreven en authentieke mensen met wie het subliem samenwerken is, zoveel professionalisme kom je zelden tegen. De vraag was nu hoe we heel Nederland in één keer konden wijzen op het bestaan van Greenjump.nl en de gevaren van giftige stoffen in alledaagse kinder- en babyproducten, met een maximaal productie- & mediabudget van 5 a 6.000,00 euro (tot nu toe is Greenjump.nl voor Manon en Goran ook nog maar een uit idealisme geboren en uit de hand gelopen hobby, en betalen ze de hypotheek nog uit hun ‘normale’ banen).

Nou, dat konden we wel. Maar met zo weinig geld moet je natuurlijk wel creatief zijn. Dure tv-spotjes kan je vergeten, en een eenmalige advertentie van 10 bij 10 cm in de Telegraaf gaat ook geen zoden aan de dijk zetten, natuurlijk (hoe goed je copy of je concept ook is). Kortom: zoveel mogelijk impact tegen zo weinig mogelijk kosten.

Al gauw kwamen we op het idee van een kind dat allerlei schadelijke stoffen gebruikte, maar dan wel stoffen die heel het land op de achterste benen zou krijgen. Op die manier zouden we de link kunnen leggen met de mate van (on)bewustheid over welk soort schadelijke stoffen een kind dagelijks binnenkrijgt in het ‘normale’ leven via flesjes, drinkbekers, speelgoed en rompertjes die volzitten met weekmakers, formaldehyde en andere troep. De film met de oppas die het geen moer interesseert dat ‘haar’ kindje per ongeluk nicotine en cocaine binnenkrijgt, was snel geboren. En de opvolging met de eindsequel ook. Maar hoe regisseer je zo’n campagne op de juiste manier de media in? Da’s nog geen sinecure. Vooral niet omdat alles stiekem, anoniem en niet-traceerbaar moet.

Dan kan je wel heel stoer doen en zeggen ‘dat je zeker weet dat…’, maar het is en blijft toch afwachten. Weken werk van vele onbezoldigde handen kunnen zo maar voor niets zijn als je de film lanceert, maar niemand ervan opkijkt. Het kleinste foutje, de minste verspreking, één dom ‘niet-oplet-momentje’ en het kan gebeurd zijn. Gelukkig hadden we geluk. Nog geen uur nadat de film op Youtube stond en we hem op Dumpert hadden gezet, stond-ie op GeenStijl. De comments waren niet van de lucht, en natuurlijk begon ook GeenStijl zelf te bedenken dat het wel eens een hoax zou kunnen zijn. We hadden een perfecte ’seeding strategie’ op allerlei ouderfora en tientallen relevante Hyves, opeens begon het te lekken en de media te bereiken (in twee dagen tijd bijna 100.000 views op Dumpert is niet gek, vinden we zelf).

En vandaag zijn we dan uit de kast gekomen. Kijk maar hier, of nog beter: op de site van Greenjump zelf, inclusief uitleg.

Los van de trots die ik heb in vaktechnische zin, zit er voor mij ook nog een heel bijzonder persoonlijk leermomentje aan deze hele campagne. Eergisteren, de dag dat de campagne live ging, had ik één van de zwaarste momenten uit mijn leven. Laat ik het erop houden dat het met een begrafenis te maken had. De ‘klant’ (als je zo samenwerkt, kun je ze onmogelijk nog klanten noemen) wist dat en had gezegd dat we daarom de lancering moesten uitstellen. Maar omdat ik juist op het moment dat ik deze film aan het afwerken was met onnoemelijk veel liefde en een prachtig team van mensen gebeld werd met het nare nieuws, vond ik dat de lancering toch door moest gaan. Dan maar ‘zonder mij’. Ik, die niet kan delegeren. En nooit iets uit handen durft te geven. Ik prijs me gelukkig dat ik een team om heen gehad heb dat alles, als ware het een militaire operatie, 200% perfect uitvoerde en een kleine 36 uur achter elkaar on-line bleef om alles te regelen en te monitoren. Zo wil ik de rest van 2010 ook wel werken

Ere wie ere toekomt. Dus hier volgen de credits. Daarna het persbericht van Greenjump en volgende week een mooie evaluatie met de hele strategie en de resultaten.

Voor nu 1000 x dank aan:

Manon en Goran – voor hun vertrouwen en niet aflatende streven naar perfectie.

Sander Willems – niet alleen voor zijn art-directionele oog, maar ook voor zijn productie- en locatiekwaliteiten. En natuurlijk voor het muziekje

Bima productions – voor hun productie- en facilitaire ondersteuning.

Janneke Cremers ( ‘JIP by Janneke’)- voor haar onwaarschijnlijke inzet, kritiek, feedback, inhoudelijkheid en super-projectmanagement 24/7

Reau Waandels, de actrice die onbekend wil blijven en de 5-jarige Sebastiaan Smits - voor hun acteertalent en geduld tijdens de shoot.

Leen en Marjon – voor het afgelopen jaar.

Gabrielle & Hans van World To Toch – voor hun super postproductie en de warme en collegiale sfeer die bewuste donderdag.

Cor Hospes - voor zijn adviezen en mediatraining

Van der Valk Avifauna – voor de kip met appelmoes die uiteindelijk tortellini en sudderlapjes bleken te zijn.

Iedereen die ik onverhoopt vergeten ben – voor hun niet aflatende steun dit jaar en tijdens deze campagne.

En, natuurlijk, mijn moeder – zonder haar was ik er niet geweest. En dit idee dus ook niet.

—————————————————————————————————————————————

PERSBERICHT:

Kind aan drugs bij oppas blijkt reclamestunt voor webshop Greenjump.nl

Zogenaamd stiekem gefilmde opname zorgvuldig geregisseerde stunt om ouders te wijzen op gevaren van gif in baby- & kinderproducten.

Barendrecht, 17 december 2009

Alle commotie ontstaan op nieuwssites en diverse ouderfora om het recent opgedoken filmpje waarin een kind te zien is dat drugs gebruikt, terwijl het oppassende stelletje niet of nauwelijks onder de indruk lijkt te zijn van wat er gebeurd, blijkt een zogeheten ‘guerilla-stunt’. De film is helemaal niet stiekem opgenomen om de oppas te betrappen op roken binnenshuis. Het is een‘viral’ voor www.GreenJump.nl , gemaakt in samenwerking met de creatievelingen van Purple Cows. Green Jump is een informatief blog en een webshop die voor 100% gefocust is op biologische en gifvrije producten voor baby’s en kinderen, dus bijvoorbeeld zonder weekmakers, formaldehyde en resten van bestrijdingsmiddelen.

Het filmpje is inmiddels door meer dan 150.000 mensen bekeken en werd door diverse nationale en internationale media (waaronder Geen Stijl, Nu.nl en buitenlandse websites) opgepakt . Het veroorzaakte een storm van verontwaardiging onder mensen die zich boos maakten om de drugs in de buurt van het kindje. Initiatiefnemer Manon Gagic van Green Jump spreekt van een geslaagde actie: “Met een budget van vrijwel nul, heeft een drastische aanpak als deze het grootste effect. We hebben best een tijd getwijfeld want natuurlijk kun je alcohol, sigaretten en drugs niet één op één vergelijken met de giftige stoffen die in baby- en kinderproducten zitten. Tegelijkertijd zitten er in onverwacht veel alledaagse baby- en kinderspullen giftige stoffen die op de langere termijn absoluut erg schadelijk voor de gezondheid zijn, zeker voor kleine kinderen. Wij willen hier graag meer aandacht voor. We hopen dat we op deze manier ouders wat bewuster gemaakt hebben van risico’s die kleven aan hele normale producten die in Nederland gewoon te koop zijn”.

Het idee voor een reclamestunt ontstond door samenwerking met een ander ‘goed doel’: de Twitterveiling. Op de Twitterveiling boden de creatievelingen van Purple Cows hun diensten aan. De opbrengst van deze veiling ging naar een weeshuis in Afghanistan en met de veiling van hun dienst werd de opbrengst weer flink verhoogd. Uit die samenwerking ontstond het idee voor de viral. Aan de film bleek namelijk nog een tweede deel gekoppeld te zijn, waarin de link met Greenjump.nl werd uitgelegd. In twee titels stond: “9 van de 10 kijkers reageert geschokt op deze beelden” en “Terwijl niemand beseft aan welke gifstoffen we onze kinderen elke dag weer blootstellen”.

Manon: “Mijn man Goran en ik kwamen op het idee voor Green Jump 5 jaar geleden, toen ik zwanger was van ons dochtertje Lana. Ik hoorde dat  juist in sinaasappels veel resten van pesticiden zaten en dat was eng want verse jus d’orange was nu juist mijn “zwanger-zijn-verslaving”. Toen we ons er meer en meer in verdiepten, bleek een kind zo ongelooflijk veel blootgesteld te worden aan giftige stoffen waarvan we het nooit verwacht hadden, dat we besloten om andere ouders via een blog net zo veel informatie te geven als we zelf hadden. De stap naar een webshop met 200% ongevaarlijke baby- en kinderproducten was daarna snel gemaakt. Wij willen dat alle producten bij ons aangeschaft 100% veilig zijn, voor ouders én kinderen. We zijn allebei zzp’er (softwareontwikkelaar en fusie- & overnameadviseur) en via Green Jump kunnen we daarnaast ook nog eens heel maatschappelijk bezig zijn”.

Of de actie ook tot meer verkopen zal leiden, is nog niet te zeggen. Maar aan naamsbekendheid heeft Greenjump.nl voorlopig niet meer te klagen.

Geen gerelateerde berichten.

Afgelopen dinsdag gaf ik een lezing voor de Media Werk Groep, over inspiratie. Mijn thema: mensen komen pas echt tot bijzondere daden, stijgen pas echt boven zichzelf uit, als ze een klein beetje stuk moeten gaan. Er zat ook een gedeelte in de presentatie over wat mij inspireert. Toen ik net wat op Twitter zat te struinen, zag ik (met dank aan @sales4foverer) dat ik eigenlijk een belangrijke inspiratiebron vergeten was: de harde werkelijkheid. De rauwe realiteit. Ik schreef al eerder over een indrukwekkende TV-commercial van TAC, maar nu hebben ze een prachtige compilatie gemaakt van een paar jaar harde werkelijkheid in een aantal zeer schokkende commercials. In die paar jaar is het aantal alcoholdoden in het verkeer met iets meer dan de helft gedaald, dus mensen: niet meer zeuren dat confronteren niet werkt. Ik heb net even met ingehouden adem zitten kijken, met name ook nog naar de losse TVC’s aan de rechterkant. Dat is nog iets anders dan de ‘Bob’-campagne. Ik wens jullie allemaal veel inspiratie de komende tijd. En veel Kerstborrels en Nieuwjaarsrecepties. Doe als ik, rij voorzichtig.

Geen gerelateerde berichten.

Een dag of 10 geleden werden we gebeld door een mogelijke nieuwe klant. Groot, semi-overheid en gefocussed op een ‘interessant stukje problematiek’. De vraag was of we mee wilden doen -samen met nog 3 andere bureaus- aan een onbetaalde pitch. Apart, want hier op de site geven we toch duidelijk aan dat we dat niet doen. Hoewel ook wij – we blijven mensen- weleens uitzonderingen maken.  De afwegingen om wel of niet in te stappen, zijn natuurlijk best wel interessant. Ga je voor de kans en leg je je hele bureau twee weken plat (stress, kosten, bestaande klanten tijdelijk minder goed servicen) of doe je verstandig en focus je op andere prioriteiten? Laat gezegd zijn dat ik persoonlijk überhaupt de vraag of je gratis ideeën wilt maken al belachelijk vind en eigenlijk niet vind kunnen, maar soms is het zo verleidelijk. De kick, de uitdaging, de kans. Twee weken verdiept in één onderwerp tussen groeiende stapels papier, volle asbakken, schetsen en lege pizzadozen. Toch hebben we dit keer besloten ‘nee’ te zeggen, en daar ben ik blij mee. We gingen dit jaar al 2 x eerder op ons bek, dus dat doen we niet meer. Om voortaan mensen die bellen met diezelfde vraag ergens naar te kunnen verwijzen, plaats ik de motivatie om nee te zeggen hier op de website. Ik was er namelijk best tevreden over hoe ik dat netjes heb kunnen brengen – ik kan het mailtje altijd nog insturen voor de copyprijs.

Goedemorgen allen,

Een lang mailtje, maar wij houden niet van half werk. Aan het einde ervan sluiten we overigens positief af.

Voordat we daar komen, willen we jullie echter even meenemen door onze gedachtengang en ons intern overleg van de afgelopen dagen.

Hoewel aanvankelijk vereerd en enthousiast (en nog steeds) hebben we om helderheid en duidelijkheid vóóraf voor alle partijen te creeeren, behoorlijk wat huiswerk zitten doen.

Punt is, als je dingen -letterlijk- niet half kunt doen, dat we ons afvroegen in hoeverre het zin heeft om een heel bureau nu ‘plat te leggen’ voor een onbetaalde pitch binnen de kaders zoals ze ons nu bekend zijn.

Laat ons jullie die kaders zoals ze duidelijk werden de afgelopen week, even schetsen (wellicht dat we e.a.a namelijk niet goed begrepen hebben, dat kan natuurlijk best).

Correct us, if we are wrong:

1. KLANT nodigt vier bureaus uit om een onbetaalde pitch te doen om het account te winnen voor het maken van een on-line campagne
rond hun te starten off-line campagne ‘NAAM CAMPAGNE’.

2. Wij kennen niet de selectiecriteria van die vier bureaus en weten niet tegen welke 3 andere wij het opnemen.

3. Er is al een off-line campagne, gemaakt door een bureau.

4. Dat bureau, of een ander bureau, maakt ook reeds de website behorend bij die campagne, waar uiteraard alle uitingen en reacties van de eventueel door ons te maken on-line campagne natuurlijk heen worden geleid.

5. Er wordt in deze fase niet alleen gevraagd om een offerte, maar tevens om creatieve ideeën (tenminste, dat leiden wij af uit: “Beschrijf in de offerte minstens één voorbeeld van een online-actie (als onderdeel van uw plan van aanpak) die verbetering van ONDERWERP PITCH tot gevolg heeft. Let hierbij op de doelen die wij voor ogen hebben”.)

6. Ondanks onze vraag, is het ons niet bekend welk budget KLANT heeft om een on-line campagne te voeren.

7. Ondanks onze vraag, is het in deze fase niet wenselijk om -zij het kort- even persoonlijk kennis te maken en ’sfeer’ te snuiven aan klantzijde.

8. Het reeds bestaande bureau “zal ook leidend zijn bij het produceren van illustraties, banners en/of animatie voor de uit te voeren online-acties”.

Mochten bovenstaande observaties niet kloppen, dan horen wij dat graag. Ondertussen is dit wel de informatie welke we nu uit de communicatie kunnen destilleren, dus reageer ik op voorhaand even onderstaand:

@1  KLANT nodigt vier bureaus uit om een onbetaalde pitch te doen om het account te winnen voor het maken van een on-line campagne
rond hun te starten off-line campagne ‘NAAM CAMPAGNE’.

Op zich niet zo vreemd, dat gebeurt natuurlijk vaker. Daarnaast is het winnen van zo’n account voor een bureau natuurlijk een ‘mooi ding’, niet in de laatste plaats vanwege de statuur van de klant en de uitdaging die er in de eventuele opdracht besloten ligt. Echter: op onze website schrijven wij onder het kopje ‘Need to know’ vrij duidelijk dat wij in principe niet aan onbetaalde pitches doen. Natuurlijk maken we heus weleens een uitzondering, maar dan moet er een groot aantal kaders en uitgansgpunten voor ons wel helder zijn voordat we een heel bureau een paar dagen inrendabel en onproductief op onze bestaande klanten laten zijn. In dit geval zijn die kaders en uitgangspunten -althans: op dit moment- voor ons onvoldoende duidelijk.

@2 Wij kennen niet de selectiecriteria van die vier bureaus en weten niet tegen welke 3 andere wij het opnemen.

Dat we de andere 3 bureaus niet kennen, is natuurlijk ook niet ongebruikelijk bij pitches. En zo erg is dat natuurlijk ook weer niet: het is alleen maar ter bevrediging van onze eigen nieuwsgierigheid en heeft inhoudelijk niets met onze werkzaamheden te maken. Wat we wel interessant vinden, is hoe KLANT aan ons gekomen is. Immers: Formule WWW is een internetbureau dat zich richt op simpele websites voor starters, winkeliers, ZZp’ers en andere MKB’ers. Purple Cows Unlimited BV daarentegen is een strategisch georienteerd en zeer creatief bureau dat zich richt op ingewikkelde marketingcommunicatievraagstukken voor A-merken, zowel on-line als off-line. We hebben er erg veel tijd ingestoken om op onze website onze manier van denken en werken uit te leggen. Die komt er voornamelijk op neer dat wij ‘holistisch’ naar merken/bedrijven en hun communicatievraagstukken kijken, media- en middelenvrij denken en die media en middelen niet los kunnen zien van een centrale strategische en creatieve communicatieboodschap. Purple Cows Unlimited BV inhuren als ’sec’ uitvoerend bedrijf voor een on-line campagne ligt dus niet direct voor de hand (hoewel het natuurlijk niet uitgesloten is).

@3. Er is al een off-line campagne, gemaakt door een bureau.

Aanhakend bij @2: dat betekent dat wij moeten werken vanuit de centrale gedachte en creatief/strategische boodschap ‘SLOGAN BESTAANDE CAMPAGNE’ en met de campagnematerialen zoals jullie ze ons lieten zien. Op zich niet erg, maar dat beperkt onze vrijheid in creatief denken natuurlijk wel – nog afgezien van het antwoord op de vraag of die off-line benadering ook en automatisch de meest geschikte zou zijn voor een goede on-line campagne.

@4. Dat bureau, of een ander bureau, maakt ook reeds de website behorend bij die campagne, waar uiteraard alle uitingen en reacties van de eventueel door ons te maken on-line campagne natuurlijk heen worden geleid.

Hoewel begrijpelijk vanuit jullie gezien en vanuit het moment waarop er een ‘on-line bureau’ bij wordt gehaald, is dit natuurlijk wel een lastig puntje. Immers: alle on-line activiteiten in on-line campagnes die wij eventueel zouden gaan maken, dienen natuurlijk opgevangen te worden juist op die website. Dat betekent niet alleen dat er allerlei technische zaken door twee verschillende partijen aan elkaar dienen te worden gekoppeld, maar we vinden het vooral een heel aparte werkwijze. Immers: een goede on-line campagne gaat uit van een sterk centraal creatief idee. De website die dat gaat opvangen en ondersteunen, moet natuurlijk bedacht, gemaakt en gebouwd zijn vanuit datzelfde idee. Dus hoe kun je nu al een website bouwen zonder dat het idee voor de on-line campagne er is?

@5. Er wordt in deze fase niet alleen gevraagd om een offerte, maar tevens om creatieve ideeën (tenminste, dat leiden wij af uit: “Beschrijf in de offerte minstens één voorbeeld van een online-actie (als onderdeel van uw plan van aanpak) die verbetering van ONDERWERP CAMPAGNE tot gevolg heeft. Let hierbij op de doelen die wij voor ogen hebben”.)

Tja, hier zit voor ons toch wel een beetje de botlleneck. Los van het feit dat wat ons betreft de infomatie op dit moment te summier is om een goed idee te kunnen bedenken, druist het ernstig in tegen onze principes om ideeën gratis te maken en weg te geven. Juist daar, op dat vlak, ligt onze toegevoegde waarde. Meestentijds zijn onze ideeën goud waard, of op z’n minst onbetaalbaar. Je schudt ze ook niet even zo uit je mouw. Het betekent dagen en dagen van research, denkwerk, routes verkennen, afstemmen, strategisch kloppend maken en niet alleen creatief maar ook rationeel verantwoorden. Sorry: maar daar kunnen we -zeker gezien de rest van de onduidelijkheden in dit stadium- niet aan beginnen.

@6. Ondanks onze vraag, is het ons niet bekend welk budget KLANT  heeft om een on-line campagne te voeren.

Best een belangrijk puntje. Immers, als we al aan gratis ideeën bedenken zouden beginnen met de summiere informatie die ons nu ter beschikking staat, dan kunnen we alle kanten op. Aangezien we niet weten waar de budgettaire beperkingen liggen in de fase van uitvoering van het idee, bestaat er het gevaar dat we straks met allerlei ideeën en virals komen die uitgaan van helikoptershots, stuntmannen, explosies, 4 acteurs en 300 figuranten op een eilan in de Stille Zuidzee. Dan ben je in de uitvoering zo 1.000.000 euro kwijt. En keuren jullie het terecht af om ‘budgettaire redenen’. Een ander scenario zou zijn dat we denken: “er zal wel niet zoveel geld zijn, dus laten we het simpel houden”. Dan komen we met een simpel studio geschoten ‘table top’-ideetje dat 5.000 euro max kost. En dan zeggen jullie misschien: “Nee, dat doen we niet, te saai”. Met andere woorden: budgettaire beperkingen kunnen heel zinvol zijn om een creatief proces te managen. Wij horen ze altijd graag van te voren.

@7. Ondanks onze vraag, is het in deze fase niet wenselijk om -zij het kort- even persoonlijk kennis te maken en ’sfeer’ te snuiven aan klantzijde.

Wij zij erg ‘van de digitale’. We eten, leven, slapen, drinken en dromen e-mail en alle andere vormen van digitale communicatie die het web ons tegenwoordig biedt (ik interacteer tegenwoordig zelfs meer via Twitter dan email, bijna). Maar: er gaat niks boven een persoonlijke kennismaking, zeker niet aan de vooravond van zo’n enorm proces met zoveel onbekende factoren en mensen waar je eventueel wel of niet instapt. Het geeft ons een veel beter beeld van ‘waar we instappen’, en lang hoeft het niet te duren. Ik stap graag in de auto en besteed graag een dagdeel op mijn kosten om te kijken of er ‘chemie’ is tussen jullie en ons en of een persoonlijke kennismaking ons wellicht nóg meer inspireert. Daarnaast sta ik liever niet ’s ochtends om 05.00 op om zoveel mogelijk tijd in alle rust te hebben om zo’n mail als deze goed en gedegen in elkaar te zetten, zonder afgeleid te worden door email, telefoon en besprekingen op de zaak. Liever had ik deze mail dus vermeden, en de punten even in een kort half uurtje besproken boven een mok dampende koffie.

@8. Het reeds bestaande bureau “zal ook leidend zijn bij het produceren van illustraties, banners en/of animatie voor de uit te voeren online-acties”.

Ook een belangrijk puntje. Bij ideeën die wij bedenken samen mét de klant (ik schrijf expres niet vóór de klant, dat is zó 2008) houden we zelf graag de regie in de uitvoering. Simpelweg omdat we voor onszelf een zéér hoge late hanteren met betrekking tot kwaliteit en perfectie. Ideeën die we -in eerste instantie- gratis bedenken, geef ik echt niet uit handen aan een ander bureau in de executie: het is ook onze naam en reputatie die op het hakblok ligt. Daarnaast: blijkbaar is het bestaande bureau geen typisch ‘on-line’ bureau, anders hadden jullie geen pitch uitgeschreven voor deze klus. En wat ik me dan afvraag: hou kun je de Creatieve Directie van de uitvoering van een on-line campagen neerleggen bij een bureau dat blijkbaar zelf geen on-line campagnes maakt?

Zo, dat is eruit. Klinkt allemaal alsof we helemaal geen zin hebben in de klus. Echter: niets is minder waar. Alleen niet op deze manier, met nog teveel onduidelijkheden aan onze kant voordat we kunnen beginnen.

Hoe dan nu verder?

Normaal gesproken vragen we klanten of potentiele klanten altijd om onze ‘intake-formulieren’ in te vullen. Dat zijn 4 hele simpele maar erg handige Word-documentjes (een Opdrachtomschrijving, een Creatieve Briefing, een Identity Checklist en een Internet Intake), die het samenwerken een stuk makkelijker, (kosten)efficienter en helderder maken.

Ik voeg ze even bij deze mail, zodat jullie je eventueel kunnen invullen. Kost jullie max een uurtje.

Dan over de offerte. Die kunnen we nu alvast uitbrengen. Ik heb een team intern samengesteld uit de toppers van Purple Cows Unlimited BV. Dat bestaat uit mijzelf, uit Sander Willems (onze art-director) en onze strateeg Jeroen Leinders (met wie ik al meer dan 10 jaar samenwerk op meestentijds delicate en politiek gedomineerde projecten en klanten, veelal ook op overheidsgebied). Van mij en Jeroen treffen jullie bijgaand ook een factsheet, met daarop ons ‘trackrecord’.

Als wij voor jullie aan de slag gaan, dan moeten jullie rekenen op de volgende kosten:

Research:
Jeroen                1 dag                    1.750,00
Herbert              2 dagen               3.500,00

Strategie, conceptontwikkeling, creatie:
Jeroen                2 dagen                    3.500,00
Herbert              2 dagen                    3.500,00
Sander                2 dagen                    2.500,00

Checken (technische) haalbaarheid, uitwerken begrotingen B-fase:
Jeroen                1 dag                         1.750,00
Herbert              1 dag                         1.750,00

Besprekingen, onderlinge communicatie en presentatie’s:
Jeroen                0,5 dag                    875,00
Herbert                1 dag                      1.750,00

Presentatie (on)kosten/schetsen/animaties:
750,00

Projectmanagement en -ondersteuning A-fase (idee-fase)
Yvonne                1 dag                       480,00

————

TOTAAL A-FASE (Conceptontwikkeling)        22.105,00

Omdat het de eerste keer is en we graag laten zien dat we de klus doen, ben ik bereid om zelf 4.655,00 euro te investeren en de opdracht aan te nemen voor 17.500,00 euro.

Ik hoop hiermee voor dit moment voldoende informatie gegeven te hebben en hoop op positieve feedback van jullie kant.

Altijd bereid om vragen van welke aard dan ook te benatwoorden, liefst persoonlijk,

Met hartelijke groet,

Purple Cows Unlimited BV

Herbert van Hoogdalem.

PS: Om een indruk te krijgen van ons werk in het verleden, nodig ik jullie allemaal uit om een half uurtje uit te trekken voor de zogenaamde ‘Holy Cows’, een selectie van onze beste ideeën gepubliceerd op onze website. En vooruit: om het laatste duwtje te geven, voeg ik als attachment ook nog een doucument met referenties bij, waar ik in de regel niet zo mee loop te strooien (ook ik ken grenzen aan mijn zelfvertrouwen en wordt er altijd een beetje verlegen van).

Geen gerelateerde berichten.

Wat een week. Twee nieuwe tevreden klanten, een zeer geslaagde mappendag en… de eerste werkdag van onze nieuwe Managing Director van Formule WWW. We mogen er pas over een paar weken mee naar buiten wie dat is, hebben we afgesproken. Dus daar houden we ons aan. Maar we mogen natuurlijk best vertellen dat we er een gebakje op genomen hebben, gemaakt door Brenda’s De Taart Van Mijn Zus (nummer 1 op de lijst van de nieuwe FWWW-man om aan een goede website te helpen, uiteraard). Bijvoorbeeld eentje zoals die van Het Best Bewaarde Geheim Van Alphen Aan Den Rijn.

Geen gerelateerde berichten.

In het kader van ook af en toe even trots zijn op je eigen werk (ik schreef de laatste tijd veel over andere Paarse Koeien of Paarse Koeien van anderen, viel me op), weer eens een ‘a fine piece of art’ om toe te voegen aan ons eigen oeuvre. De nieuwe Corporate Identity voor client Rotterdams Offensief. Als voormalig diplomaloos ‘drop out’ opgegroeid onder de rook van Rotterdam, spreekt dit initiatief om in potentie ‘kansloos’ te worden jongeren te inspireren en te motiveren me natuurlijk meer dan zomaar aan, en misschien is dat ook wel de reden dat het me lukte ons hele team nóg een tandje meer te motiveren om het beste uit onszelf te halen. Dat het me daarbovenop nog lukte om er weer eens een pay-off in de categorie ‘één van de tien beste ooit geschreven’ uit te krijgen, zorgt ervoor dat ik ook als copywriter de komende maanden met opgeheven hoofd de stapel nieuwe klanten tegemoet durft te treden. Hulde vooral ook aan Sander, Jeroen, Leo en Marlous. Het begin is er, nu de handen uit de mouwen om er een succes van te maken.

Geen gerelateerde berichten.

Het is niet expliciet gekoppeld aan een merk, een product of een bedrijf, dus het voldoet eigenlijk niet aan de eisen van een echte Purple Cow. Toch moest ik er erg om lachen, en vind ik het -in al zijn flauwheid- wel een goed idee. Niet zo raar ook, het komt van creatief team Maarten Vrouwes & Friso Ludenhoff, beiden werkzaam bij LOWE. Oh nee, Draft moet je tegenwoordig zeggen. Niet zonder trots kan ik vermelden samen met Maarten Bakker één van de ontdekkers te zijn van beide heren, toen ze zo groen als gras en nog nat achter de oren bij een Jonge Honden workshop van de ADCN binnen kwamen stappen, een jaar of 9 geleden. Die ze vervolgens 3 x op rij wonnen. Ik hou ze natuurlijk wel in de gaten, maar na hun geweldige lamp voor Planet Internet werd het een beetje stil. Nu blijkt waarom: ze hebben een site ontwikkeld waarop games staan waarmee je net kunt doen of je extreem hard aan het werk bent op de zaak, maar ondertussen gewoon een beetje voor je uit zit te gamen. Leuke naam ook: Cantyouseeimbusy.com De site heeft de economie ‘inmiddels al 17.000 euro gekost’. Twee vragen resteren natuurlijk. Eén: wat is het verdienmodel voor de heren? En twee: hoeveel geld heeft het Lowe/Draft gekost aan ‘in-de-baas-z’n-ontwikkeltijd’?

Geen gerelateerde berichten.

Het is niet altijd rozegeur en maneschijn, en ook daar mag je over schrijven. Alleen ‘Halelujah-verhalen’ publiceren wordt op den duur ook zo saai en geeft natuurlijk alles behalve de werkelijkheid weer. In de categorie ‘Persoonlijke Leermomenten’ (let op het gebruik van hoofdletters), hadden we er van de week weer één te pakken. Is het sowieso al een gouden regel in de reclame dat je ideeën nooit moet funderen op sex, politiek of religie, vaak is het ook onverstandig om je ermee te bemoeien. Met D66 gingen we daar al eens mee onderuit, en we hebben niet voor niets deze ‘Handleiding Werken Met Purple Cows Unlimited‘ op de website gezet. Uit pure overwegingen van ijdelheid (we wilden een grote pitch winnen in Alphen aan den Rijn van de meedingende bureaus), luisterden we een paar weken terug niet naar ons eerste gevoel. Dom. Nog dommer was dat we ook niet naar ons tweede gevoel luisterden. Zelfs niet naar ons derde. Pas na de presentatie en de discussie die daarop volgde, konden we niet anders dan luisteren naar ons vierde gevoel. Dat uiteraard hetzelfde was als het eerste. We konden ons uiteindelijk niet verenigen met de uitgangspunten van de opdracht, en het druiste in tegen elk gevoel van ethiek of moraal. Naar ons advies, uiteraard gebaseerd op onze gevoelens bij de klus, kon -om politiek begrijpelijke redenen- niet geluisterd worden. Dus besloten we ons officieel terug te trekken uit de pitch. Zonde van het werk, maar liever dit dan iets anders. Het is niet sjiek om te schrijven waar het om ging, maar insiders weten genoeg. Voor outsiders is het wellicht leuk om te weten dat we dit keer onze vingers niet gebrand hebben aan sex of religie. Zo. En nu het stof rondom de presentatie is opgetrokken, gaan we weer lekker verder. Met positieve dingen.

Geen gerelateerde berichten.

Los van het feit dat we ons hier de vliegende rambam werken aan allerlei presentaties, projectplannen & pitches, wordt er ook nog weleens iets écht gemaakt. Gelukkig maar – want daar doen we het tenslotte voor. Kondigden we Kluwer recentelijk aan als nieuwe klant en wel onder de vermelding dat het een zeer geheim project betrof, niet veel later bleek het idee behorend bij dat project zo goed en zo visionair dat het niet kon. Heb je weleens. Dan ga je in de rebound. En probeer je een tweede, minstens zo goed idee te bedenken. Dat is gelukt, en vandaag vind ik het project wel klaar. Heeft even geduurd (de Hyves viral over privacy en persoonsgegevens zat ons op het laatste moment danig in de weg) en ik durf nog steeds de uitdraai van uren en kosten niet aan Yvonne  te vragen, maar er staat wel iets moois. De opdracht: zorg dat het congres ‘Digitaal willen we allemaal‘ op 6 oktober a.s. vol komt.

Nu is de doelgroep natuurlijk vrij makkelijk te traceren onder de abonnees van Tijdschrijft voor Marketing, zelfs met naam en toenaam, dus waren we er al vrij snel uit. Nou ja, concepttechnisch dan. Dat resulteerde in -volgens ons- de eerste volledig gepersonaliseerde advertentie ooit gemaakt ter wereld. In een oplage van van 534 stuks (of eigenlijk in een oplage van één, maar dan 534 keer) verschenen er vorige week advertenties in Tijdschrift voor Marketing waarin de 534 lezers die we wilden aanspreken persoonlijk, met naam en toenaam werden aangesproken. Best een leuk geintje, vinden we zelf. Om dat ook on-line op te volgen (je bent een crossmediaal denkend bureau of niet – wij dus wel), draaien er sinds gisteren gepersonaliseerde banners op Marketing-online, Molblog, Adforesult, Adformatie, Communicatie-online en Creatie.nl. Van de 534 geselecteerde personen hoeven zich er maar ongeveer 100 in te schrijven en we zijn klaar. Als dat geen Effie wordt, weet ik het niet meer. Met dank aan Bert, Sander, Kim en Erik. En Willemien en Ivanka, natuurlijk.

Geen gerelateerde berichten.