Lef hebben.
Geschreven op | juni 18, 2009 | Reageer
Wij houden van ondernemers. Gevestigde, excentrieke, startende en mislukkende (als je maar weer opkrabbelt en niet bij de pakken neer gaat zitten). Dat houden van ondernemers laten we zien door starters te helpen en te coachen, door samen met Sprout en de rest van de jury Challengers te beoordelen en vooral ook: door het zelf te doen. In dat licht waren we afgelopen maandagavond bij de finale van Heb Lef, een op zich heel goed en leuk georganiseerd event, waar met name regionale ‘conculega’ Hart voor de Zaak zich hard voor maakt. Hoewel we egens drukte in de pauze al wegmoesten, had ik al zo’n vermoeden wie er zou winnen. Mijn intuitie liet me weer eens niet in de steek, maar of ik daar inhoudelijk blij van moet worden, weet ik niet. Uiteraard: alle deelnemers -winnaar of niet- zijn winnaars, in a way. Ga daar maar eens staan, namelijk, voor zo’n zaal. Met je billen bloot – je businessplan presenteren. Da’s lef hebben. Maar… ook hier zie je toch weer dat vorm vaak boven inhoud gaat, en persoonlijk vind ik dat weleens jammer.Natuurlijk: de winnaar had een hele goede, vrolijke en swingende presentatie. En natuurlijk wekt het terecht sympathie op: je baan opzeggen op de dag dat je een huis koopt en je vrouw bevalt. En gaan ondernemen. Aan ondernemerschap heeft de winnaar geen gebrek, da’s duidelijk. Maar ik dacht eigenlijk dat we businessplannen gingen beoordelen. En laten we eerlijk zijn: aan een fietskoeriersdienst is nul komma nul nieuws. Niks, nada. Zijn er al talloze van – Google maar eens. En als je dan binnen de markt van fietskoeriersdiensten nog iets onderscheidends aan zou bieden… maar ook hier: niets. De jongens van Dushi: bijna hetzelfde laken een pak. Aardig idee, maar niet vernieuwend. Wél: goed, leuk en swingend gebracht. Volop energie en geloof in het eigen product, dat als een speer schijn te gaan. Maar: voor hoe lang? Hoe zorg je ervoor dat het écht een hype wordt, en wat doe je ná de hype? Niks businessplan-achtigs aan, geen nieuwe markt, geen nieuw product – gewoon een leuk idee dat hopelijk een tijdje leuk blijft voor de mannen. Dan een iets serieuzere kandidaat, die duidelijk vaker PowerPoint presentaties gegeven heeft in ‘corporate life’. Maar… gek genoeg kon hij me maar niet overtuigen van zijn ‘gat in de markt’ – voor zijn ‘probleem’ zijn in mijn ogen ook al oplossingen genoeg. Toch had ik hem nummer twee laten worden, want hij had wél inhoud. Maar de enige echte winnaar had in mijn ogen alleen maar Stratoplan kunnen én zelfs mogen zijn. Ten eerste omdat zij echt aantoonbaar een gat in de markt hadden gevonden, en daarmee bijna een hele eigen markt creeëren. Briljant, echt! Een latente behoefte signaleren die nog niemand is opgevallen, maar waar iedereen iets aan heeft zodra de oplossing ervoor aangeboden wordt. Heerlijk. Ik moet er trouwens niet aan denken hoe groot hun markt kan worden als Kadasters ook internationaal geen informatie per stratenblok, wijk of regio kunnen aanbieden – dat wordt binnenlopen. En natuurlijk: de ondernemer in kwestie had geen persoonlijk aansprekend verhaal, geen knalgeel petje, geen groepje lekkere studentes op de achtergrond, beweegt zich niet in een aansprekende of hippe en sexy markt en kan ook best nog een workshopje presenteren volgen. Maar hij had wél als enige een gat in de markt te pakken en duurzaam verdienmodel. En misschien nog wel het belangrijkste: hij was de enige van de vier finalisten die het aandurfde om cijfers te laten zien. Alleen daarom al had-ie wat mij betreft de einige terechte winnaar geweest, want – hoe belangrijk vorm en je verhaal ook zijn (en wij kunnen dat weten)- uiteindelijk is dat het enige waar het bij ondernemen om draait: om wat er over blijft onder de streep. Chapeau, dus – alsnog!
Reacties
Reageer
